Skup pustych tonerów i tuszy, nowosci ze swiata

Warstwa ozonowa zabezpiecza przed śmiertelnym dla organizmów żywych promieniowaniem ultrafioletowym. Dociera ono do nas od Słońca i jest niewidzialne. Promieniowanie ultrafioletowe bardzo niekorzystnie oddziałuje na komórki skóry, niszcząc ich materiał genetyczny i przyspiesza proces ich starzenia się. Może tez prowadzić do nieodwracalnych w skutkach zmian nowotworowych. Skóra w obronie przed takim działaniem staje się brązowa (dla nas jest to nic innego jak opalenizna). Narażone na promieniowanie ultrafioletowe są wszystkie organizmy na Naszej planecie Na szczęście na ziemi jest naturalna ochrona w postaci powłoki ozonowej, jest to trójwartościowa alotropowa odmiana tlenu. Jego cienka warstwa na wysokości 25-35km. W To dzięki niemu zawdzięczamy tak bardzo ważna dla nas ochronę przed promieniowaniem. Największe ubytki ozonu w górnej warstwie atmosfery stwierdzono nad Antarktydą. Dwadzieścia pięć lat temu zapoczątkowano pierwsze badania dotyczące warstwy ozonowej. Zauważono zwiększanie się zasięgu dziury ozonowej oraz wykryto, że w niektórych miesiącach ubytek ozonu jest szczególnie duży przede wszystkim w południowym obszarze biegunowym. W wyniku badań wykryto, że małe stężenie ozonu występuje także w innych obszarach świata. Obecnie nad Antarktydą jest region o bardzo niskiej zawartości ozonu. Nie jest to jednak spowodowane działalnością człowieka tylko wyjątkowo długą i ostrą zimą która miała miejsce nad biegunem południowym. Porównywalna sytuacja była niedawno nad Arktyką. Prognozy dotyczące odnowienia warstwy ozonowej są obiecujące dzięki ograniczeniu emisji freonów, czyli związków najbardziej zagrażających cienkiej ozonowej warstwie ochronnej, naukowcy oceniają że na pełne odbudowanie potrzebne jest mniej więcej dwadzieścia lat. Zmiany te więc zachodzą na naszych oczach i niedługo ponownie będziemy mogli bezpiecznie korzystać z uroków kąpieli słonecznych. Winowajcą zaniku warstwy ozonowej jest chlor. Kluczowym źródłem tego gazu w wyższych warstwach atmosfery są freony. Szkodliwe działanie chloru polega na rozwiązaniu ozonu (trójatomowego tlenu) na cząsteczki zwykłego tlenu dwuatomowego, które nie mają już właściwości ochronnych przed promieniowaniem ultrafioletowym. Chlor wędruje w górne warstwy atmosfery podczas erupcji wulkanicznych. Takie erupcje występują jednak na tyle rzadko że nie są mogą zaszkodzić w większym stopniu warstwie ozonowej. Ubytek ozonu następuje w stałym tempie, co wyklucza zjawisko wulkanizmu jako główne źródło problemu, z którym mamy do czynienia. Freon, który jest efektem ubocznym przemysłu, powstaje w produkcji farb, lakierów, kosmetyków oraz innych towarów w powszechnych aerozolach. Były tez stosowane w różnego rodzaju instalacjach chłodniczych np. w lodówkach i zamrażarkach. Specyficzną cechą tych związków jest fakt że są one nieaktywne chemicznie w warunkach normalnych, dopiero pod wpływem promieniowania ultrafioletowego, dochodzi do rozkładu i wydzielania szkodliwego dla ozonu chloru. W wyniku coraz gorszej sytuacji, na międzynarodowej konferencji w Montrealu w roku 1987. postawiono sobie za cel obniżenie produkcji freonów o 50% do roku 2000. W wielu regionach zakazano używania freonów w aerozolach i chłodziarkach. Co prawda ozon w górnych warstwach atmosfery jest konieczny dla istnienia życia na naszej planecie, jest on niebezpieczny w bezpośrednim kontakcie z organizmem. Cząsteczki ozonu poprzez swoją wysoką aktywności chemiczną negatywnie wpływają na komórki np. roślin czy płuc. Ozon w przypowierzchniowej warstwie Ziemi tworzy się w wyniku reakcji spalin z promieniowaniem słonecznym. Największe niebezpieczeństwo dziura ozonowa stanowi dla organizmów zwierzęcych albowiem nie mają one możliwości ochrony przed szkodliwym promieniowaniem ultrafioletowym. Ludzie dla ochrony mogą stosować specjalne ubranie czy filtry i kremy. http://puste.info